کنارم بخوابو به دورم بتابو

                            از این لب بنوشو چو تشنه که آبو

گل آتشی تو حرارت منم من

                             که دیوانه بی قرارت منم من

بخواب آرام پیش من

                             منی که بی تو می میرم

لبت را بر لبم بگذار

                            که جان تازه می گیرم

خدا دوست دارد لبی که ببوسد

                           نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد

خدا دوست دارد منو تو بخندیم

                            نه در جاهلیت بپوسیم بگندیم

کنارم بخوابو به دورم بتابو

                             از این لب بنوشو چو تشنه که آبو

گل آتشی تو حرارت منم من

                              که دیوانه بی قرارت منم من

تازه دیشب فهمیدم که چقدر دوست دارم و طاقت جدایی ندارم.